Sztuka

SCENARIUSZ LEKCJI OTWARTEJ Z PLASTYKI

Szkoła Podstawowa nr 1 im. Stanisława Konarskiego w Łazach

prowadzący zajęcia: Aleksandra Piedo

Lekcja otwarta – 21 maja 2018r.

Klasa V a

Czas trwania: 45 min.

1. Temat: Malarstwo – drzewo w wielu odsłonach.

2. Cel ogólny:

Realizm, ekspresja, synteza- rozpoznawanie różnych sposobów przedstawiania. Umiejętność zastosowania odpowiednich środków wyrazu w celu stworzenia pracy                         o odpowiednim charakterze.

3. Cele operacyjne:

1. Uczeń zna podstawowe założenia przedstawiania natury i otaczającej rzeczywistości w dziełach sztuki: realizm, ekspresja , dominanta, kompozycja, pejzaż.
2. Uczeń potrafi dostrzec inspiracje  w pejzażu np. pory roku, zjawiska atmosferyczne.
3. Uczeń zna wybrane dzieła malarskie – pejzażowe i potrafi swobodnie wypowiadać się na ich temat ( kompozycja, temat, kolorystyka, faktura, motyw, dominanta).
4. Uczeń potrafi dostrzec w obrazie treści ideowe- symbol elementów.
5. Uczeń potrafi wykonać pracę malarską zgodną z wylosowaną symboliką, dopasowując środki wyrazu.

4. Cele:

1. Uczeń dowiaduje się o różnych tematach w malarstwie, ze zwróceniem szczególnej uwagi na ukazanie przez malarzy otaczającej nas rzeczywistości.
2. Zwrócenie uwagi na ukazany dominujący element w obrazie, który może przekazywać określoną myśl, może być symbolem.
3. Uczeń dostrzega, że drzewo, które często jest dominantą w pejzażu ma różny symbol np. może być symbolem przyjaźni, stabilizacji, oparcia, siły itp.
4. Uczeń dowiaduje się, jak ten sam motyw drzewa można przedstawić w różnej konwencji - technice i czemu ma to służy.
5. Uczeń dostrzega różnicę w sposobie różnicowania faktury i zastosowania gamy barwnej – jaki to ma wpływ na wyraz i odbiór dzieła.

5. Metody pracy:

- pogadanka,

- prezentacja reprodukcji dzieł sztuki przy użyciu  tablicy  multimedialnej,

- praca w małych grupach uczniowskich,

- praca indywidualna,

- praca zbiorowa,

- zabawa zespołowa- Krąg przyjaźni.

6. Formy pracy

- praca z zespołem klasowym.

7. Środki dydaktyczne:

Reprodukcje dzieł sztuki w formie cyfrowej, prezentacja multimedialna, komputer, tablica multimedialna, rzutnik, kolorowe kartoniki do stworzenia grup, kartki z bloku, farby plakatowe, pędzle, paleta lub koszulka na dokumenty, kubek na wodę, podkładka np. gazety,

kartki z różnymi symbolami drzewa do losowania:

drabina do nieba, oś  świata, symbol życia kosmicznego, symbol boskiej gwarancji odnowy, jedność, sprawiedliwość, królewskość, piękno, szlachetność, wiedza, kara, schronienie, bogactwo, energia, radość, mądrość, odrodzenie, szacunek człowieka, nieśmiertelność, odpoczynek, siedziba elfów, siedziba krasnoludków, siedziba chochlików, zwycięstwo życia nad śmiercią, podziemne siły, idea wiecznego odradzania, długowieczność, cierpienie, wierność, siedziba dusz zmarłych, potęga, stabilność, nadzieja, bogactwo.

Wykaz dzieł sztuki wykorzystanych podczas zajęć:

V. van Gogh - ,, Drzewko morwy”,  C. Monet- ,, Sekwana jesienią”,  Julian Fałat,

-,,Jesień”, Leon Wyczółkowski- ,,Las w Zakopanem w słońcu", „Dęby rogalińskie”, ,,Jesień”,   Jan Szancenbach -,,Jesienna przejażdżka", Wiktor Korecki -,,Jesień”,  Gustaw Klimt „Drzewo życia”.

Wykorzystany utwór muzyczny: A. Vivaldi – „Cztery pory roku”.

8. Przebieg lekcji

1. Wprowadzenie:

- luźna rozmowa na temat samopoczucia uczniów, przeżyć i odczuć podczas zajęć lekcyjnych. Zaproponowanie uczniom przeżycia wspólnej przygody z plastyką,  budującej naszą osobowość- wrażliwość, dobroć, życzliwość. Próba odreagowania stresów i zmęczenia- funkcja terapeutyczna.

- odwołanie się do treści z lekcji poprzedniej: rozmowa na temat różnych motywów                            w malarstwie, zwrócenie szczególnej uwagi na pejzaż ( krajobraz, weduta, marina, sztafaż). Pory roku i zjawiska atmosferyczne w pejzażu.

- prezentacja multimedialna dzieł malarskich ukazujących jesienny pejzaż. Wprowadzenie pojęć: realizm, ekspresja, motyw,  dominanta w kompozycji, kolorystyka obrazu, faktura dzieła malarskiego, treści ideowe- symbolika przedstawianych elementów (drzewa).

2. Część właściwa:

- losowanie grup przy użyciu kolorowych kartoników, praca w grupach mająca na celu wypisanie jak najwięcej symboli drzewa,

- prezentacja efektów pracy poszczególnych grup, wypowiedzi liderów,

- losowanie przygotowanych kart z symbolami drzewa,

- indywidualna praca twórcza mające na celu  przekształcenie wybranych symboli drzewa na obraz malarski. Uczniowie pracują według własnej inwencji twórczej, z indywidualnymi wskazówkami od nauczyciela. Praca przebiega przy cichych dźwiękach muzyki.

- każdy uczeń  swoją pracę prezentuje w wyznaczonym przez nauczyciela miejscu.

4. Podsumowanie:

- wszyscy uczestniczy zajęć zbierają się przed prezentowanymi pracami i swobodnie wypowiadają się o swoim dziele. Na zakończenie wszyscy uczestnicy stają w kręgu i zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara kolega koledze, czy koleżance przekazuje pozytywną, miła myśl.

Na zakończenie zajęć podziękowanie za wspólną zabawę i zaproszenie do prac porządkowych.

Język angielski

https://www.britishcouncil.org/english

https://www.englisch-hilfen.de/en/ 

tu znajdziesz gry i zabawy językowe, ćwiczenia gramatyczne oraz związane ze słownictwem.

Przedmioty ścisłe

Konspekt lekcji dla klasy V szkoły podstawowej.

Temat : POLE POWIERZCHNI GRANIASTOSŁUPA PROSTEGO.

Cele operacyjne
Uczeń :
- odkrywa sposób obliczenia pola powierzchni graniastosłupa prostego,
- oblicza pola powierzchni prostopadłościanów  i sześcianów,
- oblicza pola powierzchni graniastosłupów na podstawie danych wymiarów.
Materiały :
- Multibook i tablica multimedialna
- podręcznik Matematyka z plusem kl. 5 – strony 229, 230,
- zeszyt ćwiczeń  Matematyka z plusem kl. 5 – strony 90,
- modele brył przygotowane przez uczniów oraz z pracowni matematycznej,
Czas zajęć : 1 godzina lekcyjna.
Wszystkie zadania i ćwiczenia wyświetlane są podczas lekcji na tablicy multimedialnej.
Struktura i opis lekcji :
Część wstępna ( 5 minut )
- podanie tematu i celów lekcji,
- przypomnienie pojęć:  sześcian , prostopadłościan, graniastosłup,
- przypomnienie pojęć : podstawa i ściana boczna graniastosłupa, krawędź podstawy , krawędź boczna, wierzchołek,
Część główna ( 30 minut )
- wprowadzenie wzoru na pole powierzchni graniastosłupa prostego,
- przypomnienie sposobu obliczania pola powierzchni prostopadłościanu ,
- obliczanie pól powierzchni prostopadłościanów ( zad. 1 str. 230 ),
- przypomnienie sposobu obliczania pola powierzchni sześcianu,
- obliczanie pól powierzchni sześcianów ( zad. 1, zad. 2 str. 90 ),
- obliczanie pól powierzchni  graniastosłupów ( zad. 3 str. 230, zad. 3a,b str. 90 )
Podsumowanie  i zadanie pracy domowej ( 10 minut )
- uczniowie tłumaczą w jaki sposób należy policzyć pola powierzchni brył, których modele przygotowali w domu,
- praca domowa zad. 3c str. 90,

Konspekt lekcji z fizyki w klasie 7 SP

Temat: Swobodne spadanie ciał

Czas lekcji: 45 minut.

Cele ogólne

·        Wprowadzenie pojęcia spadania swobodnego.

·       Określenie w jaki sposób ciała spadają i co wpływa na ich ruch.

Cele operacyjne, umiejętności:

Uczeń:

• posługuje się pojęciem przyspieszenie do opisu ruchu jednostajnie przyspieszonego prostoliniowego,

• projektuje i przeprowadza doświadczenia dotyczące badania ruchu ciał swobodnie spadających, analizuje ich wyniki i formułuje wnioski,

• posługuje się pojęciem przyspieszenie ziemskie,

• posługuje się pojęciem siła ciężkości,

• projektuje i przeprowadza doświadczenie wykazujące niezależność czasu spadania od masy ciała,

• stosuje do obliczeń związek między masą ciała, przyspieszeniem i siłą.

Cele wychowawcze:

• wdrażanie uczniów do pracy w grupach,

• nabywanie umiejętności współpracy i organizacji,

• uświadomienie znaczenia samodzielnej pracy badawczej.

Materiały i środki dydaktyczne:

• piłka z tworzywa sztucznego,

• kulki z plasteliny o różnych masach,

• kartki papieru,

• filmy z Multiteki dla klasy 7,

• tablica multimedialna.

Metody:

·        pokaz,

·        obserwacje,

·        doświadczenia,

·        dyskusja,

·        burza mózgów,

·        pogadanka,

·        rozwiązywanie zadań.

Formy pracy:

·        praca zbiorowa (z całą klasą),

·        praca w grupach,

·        praca indywidualna.

Przebieg lekcji:

I. Faza wstępna:

1. Powitanie. Sprawdzenie obecności, czynności porządkowe.

II. Faza właściwa:

1. Krótkie zapoznanie z celami lekcji stanowiące wprowadzenie do lekcji.

2. Podanie tematu lekcji.

3. Krótkie powtórzenie wiadomości  z poprzednich tematów wraz z pokazem doświadczeń.

4. DOŚWIADCZENIE 1

Demonstracja spadania piłki z tworzywa. Sformułowanie wniosków na podstawie obserwacji.

5. DOŚWIADCZENIE 2

Demonstracja spadania kulek z plasteliny o różnych masach. Sformułowanie wniosków na podstawie obserwacji.

6. DOŚWIADCZENIE 3

Demonstracja spadania dwóch kartek- jednej zgniecionej w kulkę . Sformułowanie wniosków na podstawie obserwacji.

III. Podsumowanie:

1. Uczniowie oglądają filmy z Multiteki  dotyczące spadania swobodnego i  prędkości  granicznej.

1. Podsumowanie wiadomości z lekcji- uczniowie pracują w 2-osobowych grupach rozwiązując zadania i problemy (podręcznik strona 178) .

2. Nauczyciel ocenia pracę uczniów na lekcji.

3. Zadanie pracy domowej.

SCENARIUSZ LEKCJI Z FIZYKI

I. TEMAT: Pomiar ciśnienia

II. CZAS REALIZACJI: 45 minut

III. CELE LEKCJI:

Edukacyjne cele lekcji

a) Wiadomości

1.     Uczeń wie, co to jest ciśnienie.

2.     Uczeń wie, jak nazywa się jednostka ciśnienia w układzie SI.

3.     Uczeń wie, kto to był Blaise Pascal.

Operacyjne cele lekcji: uczeń potrafi:

- wykazać, że skutek nacisku na podłoże ciała zależy od wielkości powierzchni zetknięcia ciała z podłożem

- obliczyć ciśnienie za pomocą wzoru

- podać jednostkę ciśnienia i jej wielokrotności

- podać nazwy przyrządów do pomiaru ciśnienia

- podać w swoim otoczeniu przykłady zjawisk, w których istotną rolę odgrywa ciśnienie atmosferyczne i przykłady urządzenia, do działania którego jest ono niezbędne.

IV. METODY I FORMY PRACY

Metody pracy: eksperyment, obserwacja, prezentacja filmów z użyciem tablicy multimedialnej, pogadanka.

Formy pracy: zbiorowa, grupowa.

V. ŚRODKI DYDAKTYCZNE

Tablica i kreda, cegła i taca z piaskiem, strzykawka, szklanka, zlewka z wodą, komputer, aplikacja Whiteboart, tablica multimedialna, podręcznik, zeszyt przedmiotowo- ćwiczeniowy.

VI. PRZEBIEG LEKCJI

I. Faza wstępna:

1. Powitanie. Sprawdzenie obecności, czynności porządkowe.

II. Faza właściwa:

1. krótkie zapoznanie z celami lekcji stanowiące wprowadzenie do lekcji.

2. Podanie tematu lekcji.

3. DOŚWIADCZENIE 1

Demonstracja zależności ciśnienia od działającej siły. Wyciągnięcie wniosków.

4. DOŚWIADCZENIE 2

Demonstracja doświadczenia, które pokaże różne działanie tej samej siły w zależności od powierzchni, na jaką ona działa. Omówienie doświadczenia i sformułowanie wniosków.

5. Nauczyciel zapisuje wnioski w postaci wzoru na ciśnienie, wyprowadza jednostkę ciśnienia. Następnie uświadamia uczniom jak mała jest wartość 1 Paskala i wprowadza jednostki pochodne ciśnienia.

6. DOŚWIADCZENIE 3

Uczniowie oglądają doświadczenie ukazujące istnienie ciśnienia atmosferycznego w postaci filmu za pomocą aplikacji Whiteboart. Omówienie doświadczenia i sformułowanie wniosków.

7. DOŚWIADCZENIE 4

Uczniowie oglądają doświadczenie ukazujące działanie strzykawki, zakraplacza itp w postaci filmu za pomocą aplikacji Whiteboart. Omówienie doświadczenia i sformułowanie wniosków.

8. DOŚWIADCZENIE 5

Uczniowie obserwują skutek działania siły parcia wynikającej z różnicy ciśnień wewnątrz i na zewnątrz butelki w postaci filmu za pomocą aplikacji Whiteboart. Omówienie doświadczenia i sformułowanie wniosków.

9. Nauczyciel demonstruje przyrządy do pomiaru ciśnienia oraz ciśnienia atmosferycznego.

III. Podsumowanie:

1. Podsumowanie wiadomości z lekcji.

2. Nauczyciel ocenia pracę uczniów na lekcji.

Prawo Coulomba – scenariusz lekcji

Czas: 45 minut

Cele ogólne

·        Wprowadzenie pojęcia siły elektrostatycznej.

·        Określenie od czego zależy i w jaki sposób siła wzajemnego oddziaływania ciał naelektryzowanych.

·        Rozwiązywanie zadań jakościowych dotyczących prawa Coulomba.

Cele szczegółowe – uczeń:

·        demonstruje zjawisko wzajemnego oddziaływania ciał naładowanych ; bada doświadczalnie, od czego zależy siła ich oddziaływania,

·        na podstawie wyników eksperymentów wnioskuje, od czego zależy siła oddziaływania między naelektryzowanymi ciałami,

·        podaje jaki wpływ ma odległość pomiędzy ciałami  naelektyzowanymi  na siłę ich wzajemnego oddziaływania,

·        podaje jaki wpływ ma zwartość zgromadzonego ładunku na oddziaływanie ciał naelektyzowanych

·        analizuje  rysunki, przedstawiające  wzajemne oddziaływanie  ładunków  i  związek  tego oddziaływania  z trzecią zasadą dynamiki,

·        rozwiązuje proste zadania jakościowe z zastosowaniem prawa Coulomba.

Metody:

·        pokaz,

·        obserwacje,

·        doświadczenia,

·        dyskusja,

·        burza mózgów,

·        pogadanka,

·        rozwiązywanie zadań.

Formy pracy:

·        praca zbiorowa (z całą klasą),

·        praca w grupach,

·        praca indywidualna.

Środki dydaktyczne:

·        przyrządy do doświadczeń: rurka z PCV, balony, woreczek foliowy, kolorowa kartka,  słomki do picia, nici, wełniany materiał do elektryzowania,

·        filmy z portalu Scholaris: „Prawo Coulomba” i "Oddziaływanie ładunków",

·        tablica multimedialna.

Przebieg lekcji:

I. Faza wstępna:

1. Powitanie. Sprawdzenie obecności, czynności porządkowe.

II. Faza właściwa:

1. Krótkie zapoznanie z celami lekcji stanowiące wprowadzenie do lekcji.

2. Podanie tematu lekcji.

3. Krótkie powtórzenie wiadomości  z poprzednich tematów wraz z pokazem doświadczeń.

4. DOŚWIADCZENIE 1, DOŚWIADCZENIE 2, DOŚWIADCZENIE 3

Demonstracja elektryzowania przez pocieranie ciał oraz ich wzajemnego oddziaływania. Sformułowanie wniosków na podstawie obserwacji.

5. DOŚWIADCZENIE 4

Demonstracja wzajemnego oddziaływania ciał naelektryzowanych za pomocą oddziałujących rurek do picia. Sformułowanie wniosków na podstawie obserwacji.

6. Uczniowie analizują  rysunki, przedstawiające  wzajemne oddziaływanie  ładunków  i  związek  tego oddziaływania  z trzecią zasadą dynamiki.

7. Młodzież rozwiązuje proste zadania jakościowe z zastosowaniem prawa Coulomba.

III. Podsumowanie:

1. Uczniowie oglądają filmy z portalu Scholaris: „Prawo Coulomba” i "Oddziaływanie ładunków".

1. Podsumowanie wiadomości z lekcji- uczniowie otrzymują karty pracy, które wypełniają.

2. Nauczyciel ocenia pracę uczniów na lekcji.

3. Zadanie pracy domowej.

Opracowała: Edyta Jaguścik

 Doświadczenia-fizyka

Doświadczania z fizyki, które przygotowali uczniowie w ramach projektu edukacyjnego.
Filmy:
 Latające rodzynki,
Tornado, 
 Rakieta
https://drive.google.com/drive/folders/140tdZVtVy71pDOlesZj2O2OWbSBomH8E

Doświadczania:

1.   Implozja puszki

2.   Przyciąganie talerzyka

3.   Nurek Kartezjusza

4.   Silnik parowy 

Doświadczenie: implozja puszki

Pokażemy wam teraz implozje puszki. Ogrzewamy pustą puszkę na

palniku tak aby jej nie uszkodzić, a następnie włożymy ją do wody. Po wsadzeniu puszki do wody gwałtownie obniża się w niej temperatura czyli powietrze w niej się skurczy. To prowadzi do wytworzenia dużej różnicy ciśnień. Ciśnienie na zewnątrz ją po prostu zgniecie.

                                                                                                                     

Nurek Kartezjusza

Teraz czas na nurka Kartezjusza, do butelki z wcześniej wlaną wodą, wrzucamy zgiętą słomkę zakończoną plasteliną, w której znajduje się powietrze. „Nurek” wypływa na powierzchnię wody zwrócony do dołu plasteliną. Gdy ściskamy butelkę nurek opada, ponieważ wywieramy ciśnienie na wodę wewnątrz butelki. Ciśnienie to jest przenoszone przez wodę na powietrze wewnątrz słomki. Powietrze zmienia swoją objętość i gęstość która staje się większa od gęstości wody, dlatego nurek opada. Puszczając butelkę gęstość nurka zmniejsza się i nurek wypływa z powrotem na powierzchnię. Są tu zastosowane dwa prawa: Prawo Pascala i Prawo Archimedesa.

Piotr

Doświadczenie:

 Starożytny silnik parowy uproszczony model

Celem doświadczenia jest zaprezentowanie uproszczonego modelu silnika parowego. Wlewamy wodę do puszki, w której wcześniej zrobiliśmy otwory w przeciwnych kierunkach i przywiązujemy ją do sznurka, po czym podgrzewamy puszkę z wodą. Podgrzewanie puszki powoduje obracanie się jej. Wylatujące z niej powietrze ,wprawia ją w ruch. Mamy tutaj do czynienia ze zjawiskiem odrzutu. Powietrze wylatujące w jedną stronę powoduje obracanie się puszki w stronę przeciwną.

Silnik parowy ma zastosowanie w:

Ø reaktorach jądrowych,

Ø Lokomotywach

Ø Napędach miechów hutniczych

Ø Napędach maszyn o ruchu obrotowym

Ø W turbinach parowych

Ø I w parowych pompach strumieniowych

                                                                                                                                                                            

Doświadczenie:

 lewicujące rodzynki

A teraz czas na lewitujące rodzynki. Do szklanki z wodą gazowaną wsypujemy rodzynki. Po pewnym czasie możemy zaobserwować że są one "oblepione" pęcherzykami gazu. Wówczas cały układ rodzynek i pęcherzyków gazu ma mniejszą gęstość od wody przez co rodzynki unoszą się ku górze.  Przy powierzchni niektóre z pęcherzyków są rozrywane, wobec czego układ rodzynek i gazu posiada większą gęstość niż woda co prowadzi do opadania rodzynek. Po opadnięciu na dno znów "przyczepiają" się do nich pęcherzyki gazu i cały proces się powtarza.

Doświadczenie:

 implozja puszki

Pokażemy wam teraz implozje puszki. Ogrzewamy pustą puszkę na palniku tak aby jej nie uszkodzić. Po wsadzeniu jej do wody gwałtownie obniża się temperatura w puszce czyli powietrze w niej się skurczy. To prowadzi do wytworzenia dużej różnicy ciśnień. Ciśnienie na zewnątrz ją po prostu zgniecie.

Doświadczenie:

 Siła przyciągania słoika do talerzyka

Celem kolejnego doświadczenia jest pokazanie przyciągania słoika do talerzyka za pomocą procesu spalania. Na talerzyk kładziemy mokrą chusteczkę, zapalamy papierek i szybko przykrywamy słoikiem. Patrzymy jak papierek się spala, a słoik zaczyna przywierać do talerzyka. Palący się ogień w słoiku zmniejszył objętość powietrza, w słoiku powstaje podciśnienie co spowodowało zassanie talerzyka, z mokra chusteczką, która uszczelniła krawędzie naczynia.

                                                                                                                                                                  Mateusz

Doświadczenie:

Rakieta z Butelki *

Do plastikowej butelki nalewamy trochę denaturatu, po czym potrząsamy intensywnie butelką, tak aby opary  alkoholu zmieszały się z powietrzem. Wlewamy nadmiar denaturatu do butelki i zakręcamy butelkę korkiem, w której wcześniej wykonaliśmy otwór, odgrywa nam rolę dyszy rakiety. Butelkę umieszczamy otworem do dołu, w stojaku wykonany z drewna i ramy. Przystawiamy do otworu butelki zapaloną zapalniczkę i odpalamy rakietę.  

Aktywna Tablica Interaktywna

Tablice Interaktywne

      Utrzymanie całkowitego skupienia uczniów podczas zajęć wymaga zastosowania rozwiązań, które zwrócą ich uwagę na przedstawiane treści. Znacząco pomagają w tym tablice multimedialne, wyróżniające się wykorzystaniem nowoczesnych rozwiązań technologicznych - doskonałych przy współczesnej metodyce nauczania. Ponadto narzędzia interaktywne sprawdzają się w każdej grupie wiekowej. Tablica interaktywna pozwala przejrzyście zaprezentować treści, a także zachęca uczniów do wzięcia aktywnego udziału w zajęciach. 

Innowacyjne metody nauczania, w tym korzystające z technologii informacyjno-komunikacyjnych wymagają od nauczycieli nabycia nowych umiejętności, ale cyfrowa edukacja, umożliwiająca uczniom życie we współczesnym społeczeństwie informacyjnym, to potencjał i jedyny możliwy krok w ewolucji edukacji zgodny z postępem cywilizacyjnym. Wiedza i umiejętności zdobyte przez uczniów z użyciem nowoczesnych metod i ze wsparciem nowoczesnych technologii są dużo bardziej trwałe i efektywne.

Międzyszkolna sieć współpracy i samokształcenia ma na celu ułatwienie wymiany doświadczeń i stworzenie możliwości podejmowania wspólnych wyzwań przez nauczycieli i dyrektorów z różnych placówek. Dzięki pracy w sieci następuje integracja środowiska oświatowego wokół zagadnień istotnych z punktu widzenia kształcenia uczniów i zarządzania szkołą. Celem funkcjonowania sieci jest wspólne rozwiązywanie problemów, dzielenie się pomysłami, dobrymi praktykami.

PLAN PRACY MIĘDZYSZKOLNYCH KOORDYNATORÓW SIECI

Cel ogólny: zwiększenie efektywnego korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnej (TIK) w ramach zajęć dydaktycznych oraz pełna realizacja zadań edukacyjnych zgodnie z wymaganiami podstawy programowej.

Cele szczegółowe:

-       kształtowanie u uczniów umiejętności bezpiecznego korzystania z zasobów Internetu;

-       kształtowanie u uczniów twórczego wykorzystania nowych technologii komunikacyjnych, pozwalających na skuteczniejsze nauczanie i uczenie się;

-       wprowadzenie innowacyjnych form nauczania, oceniania i sprawdzania wiedzy;
wdrożenie do profilaktyki szkolnej metod i narzędzi edukacji interaktywnej zwiększającej zaangażowanie i aktywność uczniów;

-       umiejętność wykorzystania informacji z różnych źródeł wiedzy;

-       efektywne posługiwanie się technologią informatyczną;

Lp.	Zadania	Sposoby realizacji	Termin	Uwagi
1.	Sprawy organizacyjne	-       wybór koordynatora -       ustalenie harmonogramu spotkań -       ustalenie założeń planu pracy szkolnych koordynatorów	styczeń
2.	Planowanie pracy	Zatwierdzenie Plany Pracy międzyszkolnych koordynatorów sieci	luty
3.	Zamieszczanie materiałów edukacyjnych – dobrych praktyk na blogu	-       umieszczenie na blogu scenariuszy, konspektów lekcji z zastosowaniem tablicy interaktywnej, -       umieszczenie linków do ciekawych stron zawierających wykorzystanie TIK w nauczaniu	na bieżąco
4.	Udział w szkoleniach dla nauczycieli odnośnie technologii TIK (formy szkolne i pozaszkolne)	-       udział nauczycieli w szkoleniach z zakresu stosowania TIK	marzec, kwiecień, maj
5.	Dzielenie się wiedzą i doświadczeniem	-       przeprowadzenie lekcji otwartych z zastosowaniem TIK	kwiecień, maj
6.	Podsumowanie działań międzyszkolnego zespołu  koordynatorów sieci	-       opracowanie sprawozdania z działań międzyszkolnego zespołu koordynatorów sieci	maj