Temat : POLE POWIERZCHNI GRANIASTOSŁUPA PROSTEGO.
Cele operacyjne
Uczeń :
- odkrywa sposób obliczenia pola powierzchni graniastosłupa prostego,
- oblicza pola powierzchni prostopadłościanów i sześcianów,
- oblicza pola powierzchni graniastosłupów na podstawie danych wymiarów.
Materiały :
- Multibook i tablica multimedialna
- podręcznik Matematyka z plusem kl. 5 – strony 229, 230,
- zeszyt ćwiczeń Matematyka z plusem kl. 5 – strony 90,
- modele brył przygotowane przez uczniów oraz z pracowni matematycznej,
Czas zajęć : 1 godzina lekcyjna.
Wszystkie zadania i ćwiczenia wyświetlane są podczas lekcji na tablicy multimedialnej.
Struktura i opis lekcji :
Część wstępna ( 5 minut )
- podanie tematu i celów lekcji,
- przypomnienie pojęć: sześcian , prostopadłościan, graniastosłup,
- przypomnienie pojęć : podstawa i ściana boczna graniastosłupa, krawędź podstawy , krawędź boczna, wierzchołek,
Część główna ( 30 minut )
- wprowadzenie wzoru na pole powierzchni graniastosłupa prostego,
- przypomnienie sposobu obliczania pola powierzchni prostopadłościanu ,
- obliczanie pól powierzchni prostopadłościanów ( zad. 1 str. 230 ),
- przypomnienie sposobu obliczania pola powierzchni sześcianu,
- obliczanie pól powierzchni sześcianów ( zad. 1, zad. 2 str. 90 ),
- obliczanie pól powierzchni graniastosłupów ( zad. 3 str. 230, zad. 3a,b str. 90 )
Podsumowanie i zadanie pracy domowej ( 10 minut )
- uczniowie tłumaczą w jaki sposób należy policzyć pola powierzchni brył, których modele przygotowali w domu,
- praca domowa zad. 3c str. 90,
Konspekt lekcji
z fizyki w klasie 7 SP
Temat: Swobodne spadanie ciał
Czas lekcji: 45 minut.
Cele ogólne
·
Wprowadzenie pojęcia spadania swobodnego.
·
Określenie w jaki sposób ciała spadają i co
wpływa na ich ruch.
Cele
operacyjne, umiejętności:
Uczeń:
• posługuje się
pojęciem przyspieszenie do opisu ruchu jednostajnie przyspieszonego
prostoliniowego,
• projektuje i
przeprowadza doświadczenia dotyczące badania ruchu ciał swobodnie spadających,
analizuje ich wyniki i formułuje wnioski,
• posługuje się
pojęciem przyspieszenie ziemskie,
• posługuje się
pojęciem siła ciężkości,
• projektuje i
przeprowadza doświadczenie wykazujące niezależność czasu spadania od masy ciała,
• stosuje do
obliczeń związek między masą ciała, przyspieszeniem i siłą.
Cele wychowawcze:
• wdrażanie
uczniów do pracy w grupach,
• nabywanie
umiejętności współpracy i organizacji,
• uświadomienie
znaczenia samodzielnej pracy badawczej.
Materiały i środki
dydaktyczne:
• piłka z
tworzywa sztucznego,
• kulki z
plasteliny o różnych masach,
• kartki
papieru,
• filmy z
Multiteki dla klasy 7,
• tablica
multimedialna.
Metody:
·
pokaz,
·
obserwacje,
·
doświadczenia,
·
dyskusja,
·
burza mózgów,
·
pogadanka,
·
rozwiązywanie zadań.
Formy pracy:
·
praca zbiorowa (z całą klasą),
·
praca w grupach,
·
praca indywidualna.
Przebieg lekcji:
I. Faza wstępna:
1. Powitanie. Sprawdzenie
obecności, czynności porządkowe.
II. Faza właściwa:
1. Krótkie zapoznanie z celami
lekcji stanowiące wprowadzenie do lekcji.
2. Podanie tematu lekcji.
3. Krótkie powtórzenie wiadomości z poprzednich tematów wraz z pokazem
doświadczeń.
4. DOŚWIADCZENIE 1
Demonstracja spadania piłki z
tworzywa. Sformułowanie
wniosków na podstawie obserwacji.
5. DOŚWIADCZENIE 2
Demonstracja spadania
kulek z plasteliny o różnych masach. Sformułowanie
wniosków na podstawie obserwacji.
6. DOŚWIADCZENIE 3
Demonstracja spadania dwóch kartek-
jednej zgniecionej w kulkę . Sformułowanie wniosków na
podstawie obserwacji.
III. Podsumowanie:
1. Uczniowie oglądają filmy z Multiteki dotyczące spadania
swobodnego i prędkości granicznej.
1. Podsumowanie wiadomości z lekcji- uczniowie pracują w
2-osobowych grupach rozwiązując zadania i problemy (podręcznik strona 178) .
2. Nauczyciel ocenia pracę uczniów na lekcji.
3. Zadanie pracy domowej.
SCENARIUSZ LEKCJI Z FIZYKI
I. TEMAT: Pomiar ciśnienia
II. CZAS
REALIZACJI: 45 minut
III. CELE
LEKCJI:
Edukacyjne cele
lekcji
a)
Wiadomości
1.
Uczeń wie, co to jest ciśnienie.
2.
Uczeń wie, jak nazywa się jednostka ciśnienia w układzie
SI.
3.
Uczeń wie, kto to był Blaise Pascal.
Operacyjne cele lekcji: uczeń potrafi:
- wykazać, że skutek nacisku na
podłoże ciała zależy od wielkości powierzchni zetknięcia ciała z podłożem
- obliczyć ciśnienie za pomocą wzoru
- podać jednostkę ciśnienia i jej
wielokrotności
- podać nazwy przyrządów do pomiaru
ciśnienia
- podać w swoim otoczeniu przykłady
zjawisk, w których istotną rolę odgrywa ciśnienie atmosferyczne i przykłady
urządzenia, do działania którego jest ono niezbędne.
IV. METODY I FORMY PRACY
Metody pracy:
eksperyment, obserwacja, prezentacja filmów z użyciem tablicy multimedialnej,
pogadanka.
Formy pracy:
zbiorowa, grupowa.
V. ŚRODKI DYDAKTYCZNE
Tablica i kreda, cegła i taca z piaskiem, strzykawka, szklanka, zlewka
z wodą, komputer, aplikacja Whiteboart, tablica multimedialna, podręcznik,
zeszyt przedmiotowo- ćwiczeniowy.
VI. PRZEBIEG LEKCJI
I. Faza
wstępna:
1. Powitanie.
Sprawdzenie obecności, czynności porządkowe.
II. Faza właściwa:
1. krótkie
zapoznanie z celami lekcji stanowiące wprowadzenie do lekcji.
2. Podanie tematu
lekcji.
3. DOŚWIADCZENIE
1
Demonstracja
zależności ciśnienia od działającej siły. Wyciągnięcie wniosków.
4. DOŚWIADCZENIE
2
Demonstracja doświadczenia, które pokaże różne działanie
tej samej siły w zależności od powierzchni, na jaką ona działa. Omówienie
doświadczenia i sformułowanie wniosków.
5. Nauczyciel zapisuje wnioski w postaci wzoru na
ciśnienie, wyprowadza jednostkę ciśnienia. Następnie uświadamia uczniom jak mała
jest wartość 1 Paskala i wprowadza jednostki pochodne ciśnienia.
6. DOŚWIADCZENIE 3
Uczniowie oglądają doświadczenie
ukazujące istnienie ciśnienia atmosferycznego w postaci filmu za pomocą
aplikacji Whiteboart. Omówienie doświadczenia i sformułowanie
wniosków.
7. DOŚWIADCZENIE 4
Uczniowie oglądają doświadczenie
ukazujące działanie strzykawki, zakraplacza itp w postaci filmu za pomocą
aplikacji Whiteboart. Omówienie doświadczenia i sformułowanie
wniosków.
8. DOŚWIADCZENIE 5
Uczniowie obserwują skutek działania siły
parcia wynikającej z różnicy ciśnień wewnątrz i na zewnątrz butelki w postaci
filmu za pomocą aplikacji Whiteboart. Omówienie doświadczenia i sformułowanie wniosków.
9. Nauczyciel demonstruje przyrządy do pomiaru ciśnienia
oraz ciśnienia atmosferycznego.
III.
Podsumowanie:
1. Podsumowanie wiadomości z lekcji.
2. Nauczyciel ocenia pracę uczniów na lekcji.
Prawo Coulomba –
scenariusz lekcji
Czas: 45 minut
Cele ogólne
·
Wprowadzenie pojęcia siły elektrostatycznej.
·
Określenie od czego zależy i w jaki sposób siła
wzajemnego oddziaływania ciał naelektryzowanych.
·
Rozwiązywanie zadań jakościowych dotyczących
prawa Coulomba.
Cele szczegółowe –
uczeń:
·
demonstruje zjawisko wzajemnego oddziaływania
ciał naładowanych ; bada doświadczalnie, od czego zależy siła ich
oddziaływania,
·
na podstawie wyników eksperymentów wnioskuje, od
czego zależy siła oddziaływania między naelektryzowanymi ciałami,
·
podaje jaki wpływ ma odległość pomiędzy
ciałami naelektyzowanymi na siłę ich wzajemnego oddziaływania,
·
podaje jaki wpływ ma zwartość zgromadzonego
ładunku na oddziaływanie ciał naelektyzowanych
·
analizuje rysunki, przedstawiające wzajemne oddziaływanie ładunków i związek
tego oddziaływania z trzecią zasadą dynamiki,
·
rozwiązuje proste zadania jakościowe z
zastosowaniem prawa Coulomba.
Metody:
·
pokaz,
·
obserwacje,
·
doświadczenia,
·
dyskusja,
·
burza mózgów,
·
pogadanka,
·
rozwiązywanie zadań.
Formy pracy:
·
praca zbiorowa (z całą klasą),
·
praca w grupach,
·
praca indywidualna.
Środki dydaktyczne:
·
przyrządy do doświadczeń: rurka z PCV, balony, woreczek
foliowy, kolorowa kartka, słomki do
picia, nici, wełniany materiał do elektryzowania,
·
filmy z portalu Scholaris: „Prawo Coulomba” i
"Oddziaływanie ładunków",
·
tablica multimedialna.
Przebieg lekcji:
I. Faza wstępna:
1. Powitanie. Sprawdzenie
obecności, czynności porządkowe.
II. Faza właściwa:
1. Krótkie zapoznanie z celami
lekcji stanowiące wprowadzenie do lekcji.
2. Podanie tematu lekcji.
3. Krótkie powtórzenie
wiadomości z poprzednich tematów wraz z
pokazem doświadczeń.
4. DOŚWIADCZENIE 1, DOŚWIADCZENIE
2, DOŚWIADCZENIE 3
Demonstracja elektryzowania
przez pocieranie ciał oraz ich wzajemnego oddziaływania. Sformułowanie wniosków na
podstawie obserwacji.
5. DOŚWIADCZENIE 4
Demonstracja wzajemnego oddziaływania
ciał naelektryzowanych za pomocą oddziałujących rurek do picia. Sformułowanie
wniosków na podstawie obserwacji.
6. Uczniowie
analizują rysunki, przedstawiające wzajemne oddziaływanie ładunków i związek
tego oddziaływania z trzecią zasadą dynamiki.
7. Młodzież rozwiązuje proste zadania jakościowe z zastosowaniem prawa
Coulomba.
III. Podsumowanie:
1. Uczniowie oglądają filmy z
portalu Scholaris: „Prawo Coulomba” i "Oddziaływanie ładunków".
1. Podsumowanie wiadomości z lekcji-
uczniowie otrzymują karty pracy, które wypełniają.
2. Nauczyciel ocenia pracę uczniów na
lekcji.
3. Zadanie pracy domowej.
Opracowała: Edyta
Jaguścik
Doświadczenia-fizyka
Doświadczania z fizyki, które przygotowali uczniowie w ramach projektu edukacyjnego.
Filmy:
Latające rodzynki,
Tornado,
Rakieta
https://drive.google.com/drive/folders/140tdZVtVy71pDOlesZj2O2OWbSBomH8E
Filmy:
Latające rodzynki,
Tornado,
Rakieta
https://drive.google.com/drive/folders/140tdZVtVy71pDOlesZj2O2OWbSBomH8E
Doświadczania:
1.
Implozja puszki
2.
Przyciąganie talerzyka
3.
Nurek Kartezjusza
4.
Silnik parowy
Doświadczenie: implozja puszki
Pokażemy wam teraz implozje puszki. Ogrzewamy pustą
puszkę na
palniku tak aby jej nie uszkodzić, a następnie włożymy
ją do wody. Po wsadzeniu puszki do wody gwałtownie obniża się w niej temperatura
czyli powietrze w niej się skurczy. To prowadzi do wytworzenia dużej różnicy
ciśnień. Ciśnienie na zewnątrz ją po prostu zgniecie.
Nurek
Kartezjusza
Teraz czas na nurka Kartezjusza, do butelki z wcześniej wlaną
wodą, wrzucamy zgiętą słomkę zakończoną plasteliną, w której znajduje się
powietrze. „Nurek” wypływa na powierzchnię wody zwrócony do dołu plasteliną.
Gdy ściskamy butelkę nurek opada, ponieważ wywieramy ciśnienie na wodę wewnątrz
butelki. Ciśnienie to jest przenoszone przez wodę na powietrze wewnątrz słomki.
Powietrze zmienia swoją objętość i gęstość która staje się większa od gęstości
wody, dlatego nurek opada. Puszczając butelkę gęstość nurka zmniejsza się i nurek
wypływa z powrotem na powierzchnię. Są tu zastosowane dwa prawa: Prawo Pascala
i Prawo Archimedesa.
Piotr
Doświadczenie:
Starożytny silnik parowy uproszczony model
Celem doświadczenia jest
zaprezentowanie uproszczonego modelu silnika parowego. Wlewamy wodę do puszki,
w której wcześniej zrobiliśmy otwory w przeciwnych kierunkach i przywiązujemy
ją do sznurka, po czym podgrzewamy puszkę z wodą. Podgrzewanie puszki powoduje
obracanie się jej. Wylatujące z niej powietrze ,wprawia ją w ruch. Mamy tutaj
do czynienia ze zjawiskiem odrzutu. Powietrze wylatujące w jedną stronę
powoduje obracanie się puszki w stronę przeciwną.
Silnik parowy ma zastosowanie w:
Ø reaktorach jądrowych,
Ø Lokomotywach
Ø Napędach miechów hutniczych
Ø Napędach maszyn o ruchu obrotowym
Ø W turbinach parowych
Ø I w parowych pompach strumieniowych
Doświadczenie:
lewicujące
rodzynki
A teraz czas na lewitujące rodzynki. Do szklanki z wodą
gazowaną wsypujemy rodzynki. Po pewnym czasie możemy zaobserwować że są one
"oblepione" pęcherzykami gazu. Wówczas cały układ rodzynek i
pęcherzyków gazu ma mniejszą gęstość od wody przez co rodzynki unoszą się ku
górze. Przy powierzchni niektóre z
pęcherzyków są rozrywane, wobec czego układ rodzynek i gazu posiada większą
gęstość niż woda co prowadzi do opadania rodzynek. Po opadnięciu na dno znów
"przyczepiają" się do nich pęcherzyki gazu i cały proces się
powtarza.
Doświadczenie:
implozja
puszki
Pokażemy wam teraz implozje puszki. Ogrzewamy pustą puszkę
na palniku tak aby jej nie uszkodzić. Po wsadzeniu jej do wody gwałtownie
obniża się temperatura w puszce czyli powietrze w niej się skurczy. To prowadzi
do wytworzenia dużej różnicy ciśnień. Ciśnienie na zewnątrz ją po prostu
zgniecie.
Doświadczenie:
Siła
przyciągania słoika do talerzyka
Celem kolejnego doświadczenia jest
pokazanie przyciągania słoika do talerzyka za pomocą procesu spalania. Na
talerzyk kładziemy mokrą chusteczkę, zapalamy papierek i szybko przykrywamy
słoikiem. Patrzymy jak papierek się spala, a słoik zaczyna przywierać do
talerzyka. Palący się ogień w słoiku zmniejszył objętość powietrza, w słoiku
powstaje podciśnienie co spowodowało zassanie talerzyka, z mokra chusteczką,
która uszczelniła krawędzie naczynia.
Mateusz
Doświadczenie:
Rakieta z Butelki *
Do plastikowej butelki nalewamy trochę
denaturatu, po czym potrząsamy intensywnie butelką, tak aby opary alkoholu zmieszały się z powietrzem. Wlewamy
nadmiar denaturatu do butelki i zakręcamy butelkę korkiem, w której wcześniej
wykonaliśmy otwór, odgrywa nam rolę dyszy rakiety. Butelkę umieszczamy otworem
do dołu, w stojaku wykonany z drewna i ramy. Przystawiamy do otworu butelki
zapaloną zapalniczkę i odpalamy rakietę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz